انسولین هورمون اصلی تنظیم وزن

کلید فهم  افرایش جمعیت افراد دارای اضافه وزن یا چاقی این است که بدانیم  مشکل کالری نیست بلکه عامل هورمونی است.
در صورت توانایی شناخت این یک عامل ، کل نگاه شما را به سلامتی ، بیماری و کاهش وزن تغییر خواهد داد.
در واقع سی هورمون مختلف وجود دارد که باعث تنظیم وزن و اشتها می شود.
در میان این سی هورمون ، انسولین، هورمون اصلی است.
هر چیزی که انسولین را افزایش دهد ، روند کاهش وزن را متوقف کرده و باعث تحریک  قابل توجه التهاب می شود، که علت اکثر بیماری ها ی انسان متمدن امروز است.
انسولین لیپوپروتئین لیپاز را تحریک می کند تا تری گلیسیرید (شکل قابل حمل چربی در خون) وارد سلولهای چربی شود ، همین امر باعث افزایش وزن  می شود.
بدون انسولین ، وزن اضافه نمی کنیم. (به همین دلیل بیمارانی که  دیابت نوع 1 دارند معمولا بسیار لاغر هستند)

علاوه بر آنکه انسولین باعث افزایش وزن می شود:
انسولین ایجاد کبد چرب به ویژه در حضور فروکتوز  را افزایش می دهد
انسولین ایجاد آترواسکلروز می کند به طوری که انسولین باعث افزایش سطح تری گلیسرید در خون می شود. تری گلیسرید حاملین کلسترول بد در خون است لذا افزایش TG منجر به افزایش LDL و در نهایت منجر به افزایش تصلب شرایین (تنگی عروق) می شود.
سطح انسولین بالا منجر به تولید سنگ های کلیوی و نقرس می شود.چراکه وقتی انسولین افزایش می یابد تولید اسید اوریک زیاد می شود همچنبن با یک مکانیسم ثانویه پیچیده ، انسولین  باعث افزایش اگزالات کلسیم می شود. هم اسید اوریک و هم اگزالات کلسیم خطر سنگ کلیه و نقرس را افزایش می دهد.

انسولین فشار خون را افزایش می دهد. انسولین با تحریک احتباس سدیم ، باعث افزایش فشار خون می شود.
انسولین التهاب را بدتر می کند.انسولین موجب به راه افتادن آبشار التهابی می شود و با تحریک هورمون های التهابی باعث مشکلاتی مانند آرتروز ، رینیت آلرژیک ، پسوریازیس ، درماتیت و مشکلات التهابی روده می شود شود

انسولین موجب افزایش رادیکال های آزاد می شود. در طول روند واکنشهای آنزیمی طبیعی در بدن (بیش از سی و هفت هزار میلیارد میلیارد واکنش در بدن در هر ثانیه!) ، وقتی اکسیژن با مولکولهای مختلف واکنش می دهد الکترونهای جفت نشده می تواند تشکیل می شود. این روند می تواند باعث واکنش زنجیره ای آسیب به غشای سلول ، DNA ، پروتئین ها و چربی ها شود . تولید بیش از حد رادیکال های آزاد (بدون وجود آنتی اکسیدان های کافی)  منجر به تسریع ایجاد بیماریها ، از جمله ایجاد سرطان می گردد.